AI: ఒకప్పుడు సినిమా తెరపై ఊహాలోకాలను ఆవిష్కరించేందుకు, విజువల్ ఎఫెక్ట్స్‌తో అద్భుతాలు సృష్టించేందుకు టెక్నాలజీని వాడేవారు. నేడు ‘కృత్రిమ మేధ’ రూపంలో వచ్చిన విప్లవం పరిశ్రమ రూపురేఖలనే మార్చేస్తోంది. అయితే, అదే టెక్నాలజీ ఒకరి వ్యక్తిత్వాన్ని హననం చేసేందుకు, అబద్ధాన్ని నిజంలా భ్రమింపజేసేందుకు రాక్షస సాధనంగా మారడం ఆందోళన కలిగిస్తోంది. 'దేవర' సినిమాలోని ‘చుట్టమల్లె’ పాటకు సంబంధించిన అసభ్యకర ఏఐ మార్ఫింగ్ ఉదంతం.. టెక్నాలజీ దుర్వినియోగం ఏ స్థాయికి చేరిందో కళ్లకు కట్టిన తాజా ఉదాహరణ మాత్రమే.
డీప్ఫేక్ మాయాజాలం
ఒక వ్యక్తి ప్రవర్తన, హావభావాలు, గొంతు, శరీర కదలికలను కంప్యూటర్ అల్గారిథమ్స్ ద్వారా విశ్లేషించి.. వారు ఎన్నడూ చేయని పనులను చేసినట్లుగా, మాట్లాడని మాటలను మాట్లాడినట్లుగా సృష్టించడమే డీప్ఫేక్ సాంకేతికత. గతంలో ఒక వీడియోను మార్ఫింగ్ చేయాలంటే నిపుణులైన ఎడిటర్లు, ఖరీదైన సాఫ్ట్‌వేర్ అవసరమయ్యేది. కానీ నేడు ఓపెన్ సోర్స్ ఏఐ టూల్స్, స్మార్ట్‌ఫోన్ యాప్స్ పుణ్యమా అని ఎవరైనా నిమిషాల వ్యవధిలోనే ఎవరి ముఖాన్ని, శరీరాన్నైనా మార్చేసే వీలు ఏర్పడింది. హెయిర్ మూవ్‌మెంట్స్, లైటింగ్, కంటి రెప్పల కదలికలను కూడా సహజంగా మార్చగలగడం వల్ల ఏది అసలు? ఏది ఏఐ సృష్టి? అనేది సాధారణ కంటితో గుర్తించడం దాదాపు అసాధ్యంగా మారుతోంది.
ఆడతనంపై ‘డిజిటల్ దాడి’
సినీ తారలపై జరిగే డిజిటల్ దాడులు వెంటనే వెలుగులోకి వస్తున్నాయి. అగ్ర హీరోలు, ఇండస్ట్రీలోని వాళ్లు దీనికి నిరసనగా గళమెత్తడం, సైబర్ క్రైమ్ పోలీసులు ప్రత్యేక నిఘా పెట్టడం జరుగుతోంది. కానీ ఇదే సాంకేతికత సామాన్య మహిళల జీవితాలపై పడితే పరిస్థితి ఏమిటి అనే ప్రశ్నలు వెల్లువెత్తున్నాయి.
సోషల్ మీడియా ప్రొఫైల్ పిక్స్ తీసుకుని, వాటిని అసభ్యంగా మార్ఫింగ్ చేసి కుటుంబ సభ్యులకు పంపుతామని బెదిరించే సైబర్ ముఠాలు ఈ రోజుల్లో చాలా వేగంగా పుట్టుకొస్తున్నాయి. సమాజంలో బతకలేక మానసికంగా కుంగిపోయే బాధితుల సంఖ్య రోజురోజుకూ పెరుగుతోంది. నేరం చేయకుండానే నేరస్థుల్లా నిలబడాల్సిన దుస్థితి ఏర్పడుతోంది.
సమాజం ముందున్న సవాలు
ఏఐ అభివృద్ధి చెందిన వేగంతో మన సైబర్ చట్టాలు, రక్షణ వ్యవస్థలు ఇంకా అప్‌డేట్ కాలేదన్నది చేదు నిజం. ఐటీ యాక్ట్ కింద కేసులు ఫైల్ చేస్తున్నప్పటికీ, కంటెంట్ను అప్‌లోడ్ చేసిన ప్లేస్, ఐపీ అడ్రస్‌లను ట్రేస్ చేయడం, సర్వర్ల నుంచి ఆ విజువల్స్‌ను పూర్తిగా డిలీట్ చేయడం దర్యాప్తు సంస్థలకు కత్తిమీద సాములా మారింది.
ఇదే టైంలో డైరెక్టర్ రామ్ గోపాల్ వర్మ లేవనెత్తిన అంశం కూడా ఈ డిజిటల్ యుగపు మరో కోణాన్ని ఎత్తిచూపుతోంది. ఒక అసభ్యకర కంటెంట్ గురించి బహిరంగంగా చర్చించడం వల్ల అది డిజిటల్ ప్లాట్‌ఫామ్‌లలో అల్గారిథమ్ ఆధారితంగా మరింత మందికి చేరువవుతుంది. అంటే, అభ్యంతరకర కంటెంట్ను నిర్మూలించాలన్నా, బాధితులను కాపాడాలన్నా సాంప్రదాయ విధానాలు కాకుండా సరికొత్త సైబర్ వ్యూహాలు అవసరమని ఈ పరిణామాలు హెచ్చరిస్తున్నాయి.
టెక్నాలజీ అనేది ఆలోచన లేని యంత్రం మాత్రమే. దాన్ని మానవాళి ఎదుగుదలకు ఉపయోగపడే అద్భుతంగా ఉంచుతామా, లేక తోటి మనిషి జీవితాన్ని నాశనం చేసే మారణాయుధంగా మారుస్తామా అనేది మనిషి చేతిలోనే ఉంది. కఠినమైన ఏఐ నియంత్రణ చట్టాలు, బాధ్యతాయుతమైన డిజిటల్ పౌరసత్వం అలవడకపోతే.. రేపు ఏ ఒక్కరి వ్యక్తిగత గోప్యతకూ రక్షణ ఉండదన్నది చేదు నిజం.
