స్మార్ట్‌ఫోన్‌ చేతిలో ఉంది.. ప్రపంచం మొత్తం మన చేతిలో ఉన్నట్టే! సోషల్ మీడియాలో వందల మంది ఫ్రెండ్స్‌, వేలాది ఫాలోవర్లు, నిత్యం మెసేజ్‌లు, నోటిఫికేషన్లు, వీడియో కాల్స్‌.. బయటకు చూస్తే మనిషి ఎప్పుడూ కనెక్టెడ్‌గానే కనిపిస్తున్నాడు. కానీ ఒక్కసారి ఫోన్‌ను పక్కన పెట్టి మనసులోకి చూస్తే మాత్రం మరో కథ కనిపిస్తోంది. మాట్లాడేందుకు మనుషులు ఉన్నా.. మనసు విప్పి మాట్లాడేందుకు మనిషి లేకపోవడం! ఇదే ఇప్పుడు కొత్త తరం ఎదుర్కొంటున్న ఆసక్తికరమైన సమస్య.
ఒకప్పుడు సాయంత్రం అయ్యిందంటే ఇంట్లో అందరూ కలిసి కూర్చునేవారు. స్నేహితులు కలుసుకునేవారు. పక్కింటివాళ్లతో కాసేపు మాట్లాడేవారు. ఇప్పుడు ఆ పరిస్థితి మారిపోయింది. ఇంట్లో నలుగురు ఉన్నా.. ఒక్కొక్కరి చేతిలో ఒక్కో స్మార్ట్‌ఫోన్‌. పక్కనే కూర్చున్న వ్యక్తితో మాట్లాడటం కంటే స్క్రీన్‌ మీద ఉన్న వ్యక్తికి రిప్లై ఇవ్వడమే ముఖ్యంగా మారిపోయింది.
ఇక సోషల్ మీడియా మరో కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టించింది. ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌లో సక్సెస్‌.. ఫేస్‌బుక్‌లో హ్యాపీ లైఫ్‌.. షార్ట్స్‌లో లగ్జరీ లైఫ్‌.. ఇలా ప్రతిరోజూ మన కళ్ల ముందు కనిపించే జీవితాలు మనలో తెలియకుండానే పోలికలను పెంచుతున్నాయి. వాళ్లు ఎక్కడికో వెళ్లారు.. కొత్త కారు కొన్నారు.. మంచి ఉద్యోగం సాధించారు.. పెళ్లి చేసుకున్నారు.. బిజినెస్‌ మొదలుపెట్టారు.. అంటూ ఇతరుల జీవితాన్ని చూస్తూ మన జీవితాన్ని కొలవడం మొదలవుతోంది.
ఇక్కడే ఫియర్ ఆఫ్ మిస్సింగ్ ఔట్‌.. అంటే FOMO మొదలవుతోంది. తాను వెనుకబడిపోతున్నాననే భావన పెరుగుతుంది. సోషల్ మీడియాలో అందరూ ముందుకు వెళ్తున్నట్టు కనిపిస్తుంటే.. తాను మాత్రం అదే చోట ఉన్నాననే ఫీలింగ్‌ వస్తుంది. వాస్తవానికి సోషల్ మీడియాలో కనిపించేది పూర్తి జీవితం కాదు. కానీ మన మెదడు మాత్రం దానిని నిజమైన జీవితంతో పోల్చేస్తుంది.
మరోవైపు వర్క్ కల్చర్‌ కూడా వ్యక్తిగత జీవితాన్ని మార్చేస్తోంది. ఉదయం ఆఫీస్‌.. ట్రాఫిక్‌.. టార్గెట్లు.. మీటింగ్స్‌.. డెడ్‌లైన్స్‌.. రాత్రి ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత కూడా ల్యాప్‌టాప్‌, మొబైల్‌ వెంటాడుతూనే ఉంటాయి. విశ్రాంతి తీసుకోవాల్సిన సమయంలో కూడా నోటిఫికేషన్లు ఆగవు. ఫలితంగా మనిషికి సమయం ఉన్నట్టే ఉంటుంది.. కానీ మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడేందుకు సమయం ఉండదు.
ముఖ్యంగా నగరాల్లో ఈ పరిస్థితి మరింత కనిపిస్తోంది. ఉద్యోగం, కెరీర్‌, ఆర్థిక స్వాతంత్రం కోసం చాలామంది కుటుంబాలకు దూరంగా జీవిస్తున్నారు. కొత్త పరిచయాలు ఏర్పడుతున్నా.. వాటిలో చాలావరకు డీప్ కనెక్షన్‌గా మారడం లేదు. వందల మంది కాంటాక్ట్స్‌ ఉన్నా.. కష్ట సమయంలో ఫోన్‌ చేయగలిగే వ్యక్తుల సంఖ్య మాత్రం చాలా తక్కువగా ఉంటుంది.
అయితే దీనికి పరిష్కారం సోషల్ మీడియాను పూర్తిగా వదిలేయడం కాదు. డిజిటల్ డిటాక్స్‌ పేరుతో ఫోన్‌ను గంటల తరబడి పక్కన పెట్టడం కంటే.. మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులకు కొంత సమయం కేటాయించడం ముఖ్యం. రోజుకు పది నిమిషాలు అయినా కుటుంబంతో మాట్లాడటం.. చాలా రోజులుగా కలవని స్నేహితుడికి ఫోన్‌ చేయడం.. వారానికి ఒకసారి కలిసి కూర్చోవడం.. ఇవే మన సంబంధాలకు మళ్లీ బలం ఇవ్వగలవు.
ఎందుకంటే వైరల్ కావడం వేరు.. విలువైన సంబంధాలు కలిగి ఉండటం వేరు. సోషల్ మీడియాలో లైక్స్‌ మనకు క్షణికమైన ఆనందాన్ని ఇవ్వొచ్చు. కానీ మనం కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు పక్కన నిలబడే ఒక మనిషి ఇచ్చే ధైర్యాన్ని ఏ లైక్‌, ఏ ఫాలోవర్‌ ఇవ్వలేడు.
అందుకే ఇప్పుడు మనం ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్న ఒక్కటే..
ప్రపంచం మొత్తంతో మనం కనెక్ట్‌ అయ్యామా?
లేక మన పక్కనే ఉన్న మనుషులతోనే డిస్‌కనెక్ట్‌ అయ్యామా?
